عرق پونه

پونه از خانواده نعنا است و ترکیب اصلی موجود در این گیاه، اسانس روغنی فرار یا روغن منتول است. گیاهی است علفی و پایا و دارای ساقه ای با ظاهر تقریبا استوانه ای، به ارتفاع ۱۰ الی ۵۵ سانتیمتر. به حالت وحشی در دشت های مرطوب و حاشیه جریان های آب نواحی مرکزی، جنوبی و غربی اروپا، جنوب غرب آسیا و… می روید. پونه گیاهی است که اغلب هنگام سرماخوردگی، بدن درد، گلودرد و خلط داشتن مصرف می گردد، این گیاه از قدیم الایام مورد استفاده بوده. طبیعت این گیاه معتدل است. مصرف عرق پونه گلاب طوبی برای اشخاصی که به ناراحتی های سیاه سرفه، ضعف معده، سکسکه، بی اختیاری ادرار، استسقا، عفونت روده، تب و لرز، تصلب شرایین، انگل، یرقان، تپش قلب، یبوست، فشارخون، سوهاضمه، سیاهی پوست، ضعف معده، اسیداوریک، نیروی جنسی و ناراحتی های رحم مبتلا می باشند سودمند است. پونه برای کودکان زود رنج مفید بوده و خستگی، بی حالی و کسالت روحی را برطرف کرده و باعث آرامش و نشاط انسان می شود. مالیدن برگ های تازه پونه یا عرق آن بر روی پوست، حشرات را دفع کرده و حیوانات خانگی را از آلوده شدن به شپش حفظ می کند. پراکندگی اسانس آن در فضا، موجب دور شدن حشرات می گردد. پونه عطری تند و تلخ دارد و قابض است که موجب بالابردن هضم و محرک هضم است. دارای اثر بادشکن، صفرا بر، خلط آور، ضد نزله و ضد عفونی کننده است. برای رفع سیاه سرفه، آسم، هیستری، تب، گرفتگی عضلات، نقرس و به عنوان قاعده آور استفاده می نمایند. در درمان شب ادراری کودک و در تسکین سرماخوردگی نقش دارد. در انگلستان از اسانس پونه در صابون سازی استفاده می شود.